امام علی (ع) درباره نیکی و مدارا با مردم در نامه 18 خود خطاب به عبدالله بن عباس عامل ایشان در بصره می نویسند :

بدان بصره محل نزول ابلیس و کشتزار فتنه هاست، به همین دلیل با اهل آن به نیکى رفتار کن و گره ترس و وحشت را از دل هاى آنها بگشا (تا آتش فتنه خاموش شود و آنها احساس امنیت کنند) بدرفتارى تو با طائفه بنى تمیم و خشونت تو به آنها را به من گزارش داده اند (ولى بدان آنها فضایلى دارند از جمله اینکه) طائفه بنى تمیم کسانى هستند که هرگاه رییس نیرومندى از آنها غایب گردد (و از دنیا برود) مرد نیرومند دیگرى در میان آنها ظاهر مى شود، نه در عصر جاهلیّت و نه در عصر اسلام کسى در نبرد بر آنان پیشى نمى گرفت. (علاوه بر این) آنها با ما پیوند خویشاوندى نزدیک و قرابت خاص دارند که ما نزد خداوند به وسیله صله رحم به آنها مأجور خواهیم بود و با قطع آن مؤاخذه خواهیم شد، بنابراین اى ابوالعباس، خدا تو را رحمت کند خویشتن دار باش و مدارا کن در آنچه بر زبان و دست تو از خیر و شر جارى مى شود، چرا که هر دو در این امور شریک هستیم و سعى کن که حسن ظن من به تو پایدار بماند و نظرم درباره (شایستگى هاى تو براى امر حکومت) دگرگون نشود والسلام.

برگرفته شده از وبگاه اهل البیت