هرگز بخیل را در مشورت خود دخالت مده، زیرا تو را از احسان و نیکى کردن منصرف مى سازد و از تهى دستى و فقر مى ترساند. و نیز با شخص ترسو مشورت مکن که روحیه تو را در انجام امور تضعیف مى کند. و از مشورت با افراد حریص برحذر باش که حرص ورزیدن را از طریق ستمگرى در نظرت زینت مى دهند. زیرا «بخل» و «ترس» و «حرص»، تمایلات گوناگونى هستند که جامع آنها «سوء ظن» به خداوند است.

نهج البلاغه، نامه 53

برگرفته شده از وبگاه اهل البیت